NIO E1 - THOR E1
Zaterdag 8 oktober '11
Uitslag 4-4
KampioEntjes
Wat was het
weer vroeg en wat was het een slecht weer op die 8
oktober. Wat hebben wij toegeleefd naar deze dag. Ik ging op pad
met mijn 9 “spring in het veldjes” naar NIO met gelukkig al ons
hondstrouwe publiek.
Voor sommigen
van de E1 was dit de eerste kampioenswedstrijd wat het dus nog
spannender maakte dan een normale kampioenswedstrijd. Ook NIO
kon nog bij winst kampioen worden.
Na alle
neuzen recht te hebben gezet en na een lange warming up konden
we eindelijk aan de slag. Normaal zijn de kids altijd de 1ste
helft een stuk scherper dan de 2de helft maar kwamen
wij toch achter met 1 – 0. Na een drietal goede aanvallen konden
wij inlopen naar 1-3. Niets aan de hand werd er gedacht maar
NIO blijft NIO.
Of het voor
de rust gebeurde of na de rust weet ik niet meer want ik ging in
een roes en kon de spanning niet meer aan samen met menig ouder
langs de kant. De stand liep terug naar 3 – 3 en uiteindelijk
met nog 7 a 8 minuten te spelen liep NIO uit naar 4 – 3!!!!!!
Het publiek
werd gek op vakkie THOR en vakkie NIO. Er werd gecoacht door NIO
vol overgave en de coach ging bijna met haar stemvolume over mij
heen? Wat was ik blij dat wij als team uiteindelijk met nog een
paar minuten te spelen gelijk maakte. 4 – 4 !! Het kampioenschap
was bijna binnen want wij moesten gelijk spelen of nog beter
winnen. Op de vraag hoelang nog gaf de uitstekend fluitende
scheidsrechter aan “nog 4 minuten”. Ik weet niet of iedereen het
heeft gezien maar mijn mooie lange rode haren werden langzaam
grijs.
Zonder dat de
scheidsrechter 1 minuut had aangegeven fluit hij af!!!! De
ontlading bij de E-tjes was gigantische en ik kon ook weer van
de AED af. Wat hebben ze het spannend gemaakt.
Snel alle
spullen gepakt en op naar de Ellemare voor de medailles, cola en
chips. Arnout houdt deze nog even van mij tegoed want hij moest
direct mee naar de D.
Dit maakt
trainen geven en coachen leuk. Soms is er geen land met ze te
bezeilen maar altijd doen ze je iedere keer weer verbazen. Ik
ben trots op mijn E-tjes en nu op naar de zaal.
Marcel
Krikken
